Torturowali dla Hitlera i Stalina - kaci wszech czasów

Uwaga - to jest lektura dla osób o mocnych nerwach. Dwa totalitarne mocarstwa XX wieku czyli hitlerowskie Niemcy oraz stalinowski Związek Radziecki nie tylko utopiły świat we krwi i łzach, udowadniając, że nie ma takiego okrucieństwa i zbrodni, której nie dałoby się wcielić w życie, ale "wychowały" również całe zastępy oddanych funkcjonariuszy-katów - prawdziwe "bestie w ludzkiej skórze".

Sługusi Hitlera i Stalina prześcigali się wzajemnie w bestialskim dręczeniu i zabijaniu niewinnych ofiar, często uważając się przy tym za wysokiej klasy "profesjonalistów". Nie tylko były im obce wszelkie wyrzuty sumienia, ale wręcz szczycili się osiąganymi "wynikami", czyli fizycznym i moralnym zniszczeniem bezbronnych ludzi. Część z nich odpowiedziała za swoje zbrodnie, inni przepadli w efekcie politycznych rozgrywek, jeszcze inni - umarli spokojnie we własnym łóżku. Przedstawiamy listę odrażających bestii nazizmu i komunizmu. Przypatrzcie im się uważnie - o wielu z nich usłyszycie po raz pierwszy!

Zinowij Uszakow - ZSRR


Ulubiona tortura: gwałt

Uszakow był funkcjonariuszem NKWD wysoko cenionym przez swoich szefów. Powód? Brak zahamowań moralnych i "inwencja twórcza" w zakresie męczenia więźniów pozwalały mu "wybijać" z nich dowolne zeznania.



Bez wątpienia jego największym "dokonaniem" było złamanie podczas śledztwa Marszałka ZSSR Michaiła Tuchaczewskiego, który podpisał zeznania zgodne ze scenariuszem nakreślonym przez Stalina - przyznał się do zdrady i szpiegostwa na rzecz Niemiec. Jak tego dokonał? Bardzo prosto: przyprowadził 13-letnią córkę Marszałka i zagroził, że ją zgwałci na jego oczach. Mało który ojciec wolałby krzywdę własnego dziecka od przyznania się do nawet najbardziej wydumanych zbrodni (w przypadku innego aresztowanego Uszakow wcielił swoją groźbę w życie: zgwałcona córka ukraińskiego działacza niedługo po tym rzuciła się pod pociąg).

Według innej wersji Uszakow przywiązał na wpół rozebranego Tuchaczewskiego do specjalnego "kibla" i puścił do niego rurą żywe szczury. Uszakow sam później chwalił się, że jego metody są niezawodne. Za swoje zbrodnie nie odpowiedział - rozstrzelano go, ale nie za bestialstwo, a w wyniku prowadzonych przez Berię czystek w NKWD.


(fot. PD/Hirtreiter pierwszy z prawej)

Josef Hirtreiter - Niemcy

Specjalność: mordowanie niemowląt

Oczywistością jest, że w niemieckich obozach koncentracyjnych pracowali w najlepszym wypadku zobojętniali służbiści, w najgorszym - prawdziwe bestie w ludzkiej skórze. Oto jedna z nich.

Hirtreiter swoją "pracę" wykonywał w obozie śmierci w Treblince: uczestniczył przy przyjmowaniu transportów i pędzeniu ludzi do komór gazowych, na każdym kroku znęcając się nad więźniami. Znany był również z pedantycznie skrupulatnego stosunku do przestrzegania obozowego regulaminu - za najdrobniejsze przewinienia własnoręcznie rozstrzeliwał lub wieszał więźniów. Największym przejawem jego okrucieństwa i zezwierzęcenia było jednak to, co robił niemowlętom, które przybywały w kolejnych transportach - chwytał je za nogi i wściekle walił nimi w ściany ciężarówek.

Po wojnie skazany na dożywocie. Zwolniony ze względu na zły stan zdrowia, zmarł w 1978 roku w domu spokojnej starości.


(fot. PD)

Bogdan Kobułow - ZSRR

Ulubione narzędzie tortur: własna pięść

Jeden z ulubionych pomocników krwawego kata Ławrientija Berii, który pieszczotliwie nazywał swojego 150-kilogramowego pupilka "samowarem". Z racji na ogromną siłę był dla swojego szefa niezastąpionym asystentem przy przesłuchaniach - ponoć jednym uderzeniem pięści potrafił rozłupać czaszkę, choć nie gardził również gumowymi i metalowymi pałkami.

Męczony w ten sposób więzień albo podpisywał wszystko co podtykał mu pod nos "oficer śledczy", albo umierał od odniesionych obrażeń. Gdy podczas jednego z przesłuchań aresztant rzucił się na Berię, Kobułow okazał się nieoceniony: "Kiedy zobaczyłem szefa na podłodze, skoczyłem na gościa i skręciłem mu kark gołymi rękami".

Rozstrzelano go w 1953 roku wraz z całą bandą Berii i samym "szefem".


(fot. PD)

Wilhelm Boger - Niemcy

Cecha szczególna: dobry apetyt

Sadysta z Oświęcimia cieszył się wyjątkowo ponurą sławą, a z racji, że znęcaniu się nad więźniami towarzyszyły zazwyczaj jego wrzaski, otrzymał od więźniów przydomek "Krzycząca Śmierć". Był pomysłodawcą instrumentu tortur zwanego "huśtawką Bogera".

Była to wymyślna konstrukcja, do której przywiązywano człowieka (często nagiego) - torturowany był wyprężony, a jego nadgarstki były przymocowane do kostek. Następnie "huśtano" go, przy każdej turze nie skąpiąc ciosów. Jak wspominają naoczni świadkowie, po pewnym czasie z "huśtawki" zdejmowano bezkształtną i zakrwawioną masę, która kiedyś była człowiekiem. Wnuczka kata wspominała po latach incydent, gdy w jednym z transportów znalazł się mały chłopiec trzymający jabłko. Boger chwycił dziecko i uderzał nim o mur, dopóki nie umarło. Następnie bezceremonialnie podniósł z ziemi jabłko i zaczął je ze smakiem zajadać.

Skazany po wojnie na dożywocie, zmarł w 1977 roku w więzieniu.

2012-01-30 źródło: wp.pl
(fot PD)