Miłość, najgorsze z uzależnień?

Człowieku! Co wyczytałam z Twojej wypowiedzi: jesteś osobą wykształconą i kreatywną. Więc jedną z możliwych interpretacji jest tzw. list do redakcji, od samego redaktora. To by uzasadniało ksywkę. Jeśli jednak piszesz o swoich autentycznych przeżyciach, nie nazwę Cię Cynikiem, bo to rzeczywiście koszmar. Tym bardziej że znam identyczny przypadek. Kompleks Wertera. Jest w nas coś takiego jak negatywna przyjemność. Cierpimy, bo nie wyobrażamy sobie, że można inaczej. Ale jest tyle przyjemności w życiu bez cierpienia, że warto poddać się leczeniu. Po 35 roku życia zmienia się nasza optyka, ale do tego czasu musimy dużo dla siebie zrobić - kapitał na przyszłość. Zainwestuj w siebie. Oderwij się od obsesji. Pierwszy krok w przeciwną stronę będzie trudny, ale potem już poleci. Norwid też coś takiego przeszedł, a końcu stwierdził, że to, czego pragnął, było gdzie indziej. Nie był mistrzem inwestycji. Trzymam za Ciebie.

odpowiedz

Tego nie da się wyleczyć. To nie jest kwestia bólu fizycznego, tylko psychicznego. To na zawsze zostaje w człowieku. Gdyby to się stało w późniejszym okresie mojego życia to miałbym szansę, żeby z tego wyjść. Niestety będąc dzieckiem nie zdajesz sobie sprawy jak pewne zdarzenia wpływaja na ciebie emocjonalnie. Potrafisz uleczyć złamane serce? Żaden lekarz, ani lekarstwa ci nie pomogą.To wychodzi dopiero z wiekiem, a wtedy to juz jest równia pochyła.I wcale nie upajam sie swoim nieszczęściem. Nawet nie wiesz jak bardzo chciałbym nic nie czuć żadnych emocji. Zastanaweiasz się czy jesteś coś wart, choć patrząc obiektywnie wiesz, że tak. Mimo to, pogrążasz się coraz bardziej w smutku, bo wiesz że być może straciłeś szansę na swoje szczęście. Coraz mniej rzeczy cię interesuje, odsuwasz się od przyjaciół i znajomych, aż w końcu zanim sie obejrzysz jesteś sam. I najgorsze jest to, że nie masz ochoty już tego zmienić. Doszło do tego, że jak czytam w internecie, że ktoś umarł, zabili go, czy jest śmiertelnie chory, to zazdroszczę tym ludziom. Bo z chęcią bym się zamienił. Być może każdy rodzi się z jakimś przezznaczeniem, tego nie wiem. Widocznie tak musiało być. Mam takie życie na jakie zasłużyłem. P.S Nie jestem redaktorem.

odpowiedz

Drogi Cyniku! Adekwatnie do Twojego nicka polecam Ci utwór zespołu KURY Tymona Tymańskiego pt. "Jesienna deprecha" ;) Miłej zabawy! :)

odpowiedz

Czlowieku..Wez sie w garsc!! Jestes jeszcze mlody i cale zycie przed toba. Przestan sie nad soba pastwic i zadreczac glupimi myslami ze sie spozniles z wyznaniem jej swoich uczuc i ze ona wybrala innego. Widocznie tak mialo byc!! I z kad wiesz ze akuratnie tylko z nia moglbys byc szczesliwy? A co gdyby okazala sie osoba zupelnie innego pokroju niz ta za jaka ja uwazasz i z cudownej twoim zdaniem kobiety przeistoczyla sie w zwykla lafirynde. Zakochany czlowiek zawsze zabardzo idealizuje ta druga osobe i zawsze jak cos jest nie tak szuka winy w sobie. Daj sobie z tym spokoj!! Moze ona wcale nie byla ciebie warta. Przestan sie nad soba uzalac i zabierz sie do normalnego zycia, a napewno znajdziesz kogos z kim bedziesz jeszcze bardzo szczesliwy. Uwierz mi znam to z wlasnego doswiadczenia i powiem ci ze nic tak nie boli jak stracony czas. Nie trac go wiecej i zacznij dzialac a napewno szybko zobaczysz efekty!! Powodzenia!!

odpowiedz

chryzantemy złociste

odpowiedz

Oooooo! To już też Mieciem Fogiem zapachniało;))

odpowiedz

Drogi Cyniku! Na pewno jesteś człowiekiem wartościowym. To depresja obniża twoją samoocenę. Wiem, że nie ciągnie Cię do czytania książek, ale polecam Ci jedną wyjątkową: Lucien Auger, Pomóż sobie sam. I... nie popełniaj samobójstwa. Bardzo Cię proszę. Wspieram Cię i życzę zdrowia z całego serca. Ja.

odpowiedz

Zależy to także od starań mężczyzny.

odpowiedz

No samą miłością to ona na pewno się nie wyleczy;) Chyba, że miłosny znachor ją ozdrowi ;))

odpowiedz