Seks i religia: Himba

Himba to koczownicze, pasterskie plemię zamieszkujące północno - wschodnią Namibię. Plemię zamknięte na obcych, plemię dziewicze – żyjące w symbiozie z ziemią, bez wynalazków techniki i cywilizacji. Dzięki swojej niedostępności plemię ustrzegło się przed AIDS i przed misjonarzami. Wierzenia Himba wywodzą się z wierzeń ludów bantu, do których należeli przodkowie Himby. Życie religijne pasterzy kręci się wokół duchów, matki ziemi i modlitwy o pastwiska i wodę dla bydła. Większość bóstw Himba uosabia płeć żeńską.

Kobieta zajmuje tu bardzo ważne miejsce – przygotowuje wyprawy pasterskie męża, wychowuje dzieci, garbuje skóry, robi zapasy żywności. Za to jest szanowana. Mężczyźni całymi miesiącami pasą kozy i bydło, a kobiety, dzieci i starcy oraz wódz zostają w wiosce (ozonganda) liczącej zwykle kilkanaście chat i pilnują świętego ognia. Nie przeszkadza to jednak mężczyznom - pasterzom mieć kilka żon. Mężczyzna w tradycji plemiennej dominuje, wybiera sobie kobiety, które są mu posłuszne. Gdy pasterz potrzebuje kolejnej żony – zwłaszcza młodszej – wybiera ją sobie spośród dziewic i wdów, a jedynym warunkiem jest zezwolenie rady wioski, która ocenia bogactwo i moralność mężczyzny (częściej jednak jego stan posiadania, niż zachowanie). Himba może mieć wiele żon, a ich liczba jest ograniczona głównie bogactwem i statusem społecznym męża.

Obyczajowość Himba jest bardzo rozwiązła – nawet dla przypatrujących się z boku innych, cywilizowanych mieszkańców Afryki. Kobiety przez wiele tygodni nie zaspokajane seksualnie podczas nieobecności mężczyzn przygotowują się na ich przybycie. Przygotowują się także na przybycie krewnych swoich mężów, bo według tradycji Himb, gdy mężczyzna przyprowadzi do domu swojego krewnego to ten może zaspokoić seksualnie jedną z żon gospodarza. Szczególnie, gdy gospodarz jest już niemłody i ma w swoim domostwie kilka młodziutkich żon. Młode Himby nie mają także szczególnych zakazów co do czystości małżeńskiej – mogą mieć licznych kochanków i z reguły nie są za to ganione przez swoich mężów.

To one, kobiety Himba stanowią prawdziwą ozdobę południowo zachodniej części kontynentu. Himb nie jest dużo. Całe plemię, według różnych badań, liczy od kilkunastu tysięcy do ok. 50 tys. ludzi. Zdaniem antropologów, podróżników, a także coraz częściej zapędzających się do Namibii turystów młode kobiety Himba mają piękne, kształtne i pełne piersi, wspaniałe wydatne usta i nadzwyczajną, symetryczną figurę. Oczywiście ich wygląd zmienia się z wiekiem i po każdym urodzeniu dziecka. Himby także pracują ciężko przez cały rok. Ciężko, bo praca mężczyzn ogranicza się tylko do seksu i wypasania kóz i bydła.

Z wiekiem, kiedy walory młodości ustępują, skóra kobiet plemion Himba wciąż pozostaje gładka jak jedwab. Himby swoje ciała pokrywają mazią robioną z tłuszczu z mleka krowiego i roślin, popiołu i ochry. Make-up ma wyrazisty brunatno – czerwony kolor. Przyciąga uwagę, chroni przed insektami, słońcem i odwodnieniem organizmu oraz ma ewidentnie kosmetyczne walory utrzymujące skórę kobiecą w doskonałym stanie. Himby czerwono-brunatną substancją smarują także głowy i włosy. Himby, jak na dzikie plemię przystało noszą na sobie kuse spódniczki z koziej skóry, mężatki mają na głowach skórzane turbany, a na szyjach między bujnymi piersiami symbolizujące płodność muszelki.

Seks i Religia: Aborygeni

*Seks i Religia: BuddyzmSeks i Religia: Buddyzm*

Seks i Religia: Prawosławie

*Seks i Religia: IslamSeks i Religia: Islam*

*Seks i Religia: EskimosiSeks i Religia: Eskimosi* Włosy mówią wszystko
Częścią kultury seksualnej plemienia są włosy. To po nich można poznać, czy kobieta jest do wzięcia, czy jest dziewicą, czy chłopiec jest już dorosły. Dziewczynki w czasie dojrzewania mają włosy plecione z przodu głowy, tak, żeby zakrywały im twarz, w obronie przed szczególnie wygłodniałymi pasterzami – mężczyznami wracającymi do wioski z wielotygodniowego wypasu bydła. Natomiast chłopcy, którzy nie przeszli jeszcze inicjacji seksualnej splatają włosy w gruby warkocz, który zaczyna się na środku głowy, jest zarzucony na plecy i przypomina świński ogon.

Kiedy chłopiec staje się mężczyzną, rozdziela swój warkocz na dwoje. Dojrzałe, ale niezamężne dziewczyny plotą włosy w grube warkocze i zarzucają na tył głowy, związują je także lianami, tak by odkrywać powabne ramiona i piersi. Mężatki natomiast przyozdabiają głowę skórzanymi turbanami (embra), misternie zawiązywanymi w ozdobne rzemienne sploty. Wdowy można poznać po tym, że zdejmują embrę z głowy i nie wiążą włosów z tyłu głowy. Natomiast wdowiec skraca włosy prawie do skóry i na znak żałoby nie przykrywa niczym głowy przez cały rok.

Ta fascynująca grupa etniczna jest największym magnesem przyciągającym turystów do Namibii. Plemię koczuje po krainie Kaokolandu. Zaginione osady pasterzy przemieszczają się z miejsca na miejsce. Podstawową grupą w społeczności jest „rodzina”. Każda rodzina ma swoją osadę – gospodarstwo (eumbo) – otoczoną płotem zagrodę z wyjściem na pastwiska lub ścieżką do wodopoju. Wioską rządzi wódz, przed którego chatą płonie święty ogień. Wódz ma tradycyjny, plemienny obowiązek spróbowania mleka z pierwszego porannego dojenia. Gdy spróbuje przyniesione mu przez kobiety mleko można rozpoczynać dzień.

Lud pasterski Himba znany jest z tego, że nawet kilka razy w roku zmienia miejsce zamieszkania. Kobiety przenoszą wtedy całe domy. Konstrukcja chałup jest prosta – ściany z gałęzi i spoiwo z odchodów bydła i kóz, więc z reguły z przeprowadzką nie mają zbyt dużych problemów. Jednak dobrych terenów pastewnych w Kaokolandzie jest coraz mniej i coraz mocniej na obszary zamieszkiwane przez Himba wkrada się cywilizacja.

Tylko dzięki temu, że Himba według swoich tradycji, nie mieszają się z „obcymi”, z członkami innych plemion, ustrzegają się póki co przed śmiertelnym wirusem HIV. Jednak naukowcy i lekarze uważają, że rozwiązły tryb życia plemiennego już w ciągu najbliższej dekady może zaczernić tę jasną plamę na mapie zainfekowanej AIDS Afryki i unicestwić całe plemię.

Naukowcy przepowiadają, że epidemia dotrze do Himby i szybko rozprzestrzeni się w wioskach głównie w związku z nieuniknioną w dzisiejszych czasach asymilacją z innymi plemionami, turystami, robotnikami. Żelazna kurtyna za którą żyją tradycyjni Himba z roku na rok jest cieńsza. Priorytetowym obecnie dla rządu namibijskiego projektem jest budowa tamy i elektrowni na obszarach zamieszkiwanych przez plemię Himba. Budowa wiąże się przede wszystkim z napływem tysięcy „obcych ludzi do pracy” oraz ze znacznym zniszczeniem warunków naturalnych i pastwisk, na których bazują pasterze Himby.

* CZY WIESZ JAK WYGLĄDA HIMBA ?>>CZY WIESZ JAK WYGLĄDA HIMBA ?>>*

Seks i Religia: Aborygeni

*Seks i Religia: BuddyzmSeks i Religia: Buddyzm*

Seks i Religia: Prawosławie

*Seks i Religia: IslamSeks i Religia: Islam*

*Seks i Religia: EskimosiSeks i Religia: Eskimosi*